วิธีสร้างสเปรดชีต Excel แรกของคุณ

การเปิดใช้งาน Excel เป็นครั้งแรกอาจทำให้คุณรู้สึกสับสนและทำตัวไม่ถูก ตารางเซลล์ที่ว่างเปล่า แถบเครื่องมือที่เต็มไปด้วยปุ่มต่างๆ เมนูที่ซ่อนตัวเลือกนับสิบไว้ — มันดูเยอะไปหมด แต่ข่าวดีก็คือ: คุณจำเป็นต้องเข้าใจแนวคิดเพียงไม่กี่อย่างเพื่อสร้างผลงานที่นำไปใช้ได้จริงตั้งแต่วันแรก คู่มือนี้จะพาคุณทำความเข้าใจทุกขั้นตอน ตั้งแต่การเปิดโปรแกรม Excel ไปจนถึงการบันทึกสเปรดชีตที่ทำงานด้วยสูตรจนเสร็จสมบูรณ์ โดยไม่จำเป็นต้องมีประสบการณ์มาก่อน

หากคุณต้องการเห็นภาพรวมก่อนเริ่มต้นลงมือทำ Excel สำหรับผู้เริ่มต้น: คู่มือเริ่มต้นใช้งานฉบับสมบูรณ์ปี 2025 เป็นแหล่งข้อมูลที่ยอดเยี่ยม สำหรับตอนนี้ เรามาโฟกัสที่การสร้างสเปรดชีตแรกของคุณจากศูนย์กันเลย

ทำความเข้าใจหน้าตาของโปรแกรม Excel (Interface)

ก่อนที่จะคลิกที่เซลล์ใดๆ ลองใช้เวลาสักหนึ่งนาทีเพื่อทำความคุ้นเคยกับพื้นที่ทำงานของ Excel ซึ่งมีส่วนประกอบหลักๆ ดังนี้:

• Ribbon (ริบบอน): แถบเครื่องมือด้านบนที่จัดเรียงเป็นแท็บต่างๆ (หน้าแรก, แทรก, สูตร, ข้อมูล ฯลฯ) แต่ละแท็บจะรวบรวมคำสั่งที่เกี่ยวข้องกันไว้
• Name Box (กล่องชื่อ): กล่องเล็กๆ ทางซ้ายมือเหนือตาราง ซึ่งจะแสดงชื่ออ้างอิงของเซลล์ที่คุณกำลังเลือกอยู่ (เช่น A1)
• Formula Bar (แถบสูตร): แถบแนวยาวทางขวาของกล่องชื่อ ไม่ว่าคุณจะพิมพ์อะไรลงในเซลล์ มันจะปรากฏขึ้นที่นี่ และคุณสามารถแก้ไขข้อมูลผ่านแถบนี้ได้เช่นกัน
• Worksheet Grid (พื้นที่ตารางเวิร์กชีต): พื้นที่หลักที่ประกอบด้วยคอลัมน์ (เรียงชื่อเป็น A, B, C…) และแถว (เรียงตัวเลขเป็น 1, 2, 3…) จุดตัดของคอลัมน์และแถวเรียกว่าเซลล์ โดยแต่ละเซลล์จะมีที่อยู่เฉพาะตัว เช่น B3 หรือ D12
• Sheet Tabs (แท็บแผ่นงาน): บริเวณด้านล่าง คุณสามารถมีแผ่นงาน (ชีต) หลายๆ แผ่นในหนึ่งไฟล์ได้ โดยค่าเริ่มต้นจะมีแผ่นงานเดียวที่ชื่อว่า Sheet1
• Status Bar (แถบสถานะ): แถบที่อยู่ล่างสุด เมื่อคุณลากคลุมตัวเลขหลายๆ เซลล์ แถบนี้จะแสดงผลรวม (SUM), ค่าเฉลี่ย (AVERAGE), และจำนวนนับ (COUNT) ทันที — โดยไม่ต้องเขียนสูตรเลย

ขั้นตอนที่ 1 — เปิดเวิร์กบุ๊กใหม่ (New Workbook)

เปิดโปรแกรม Excel ขึ้นมาแล้วเลือก เวิร์กบุ๊กเปล่า (Blank Workbook) จากหน้าจอเริ่มต้น ตอนนี้คุณจะได้ไฟล์ว่างๆ ที่มีหนึ่งแผ่นงาน เวิร์กบุ๊ก (Workbook) คือตัวไฟล์งาน (บันทึกเป็นนามสกุล .xlsx) ส่วน เวิร์กชีต (Worksheet) คือแผ่นงานแต่ละแผ่นที่อยู่ข้างใน ให้คิดซะว่าเวิร์กบุ๊กคือแฟ้มเอกสาร และเวิร์กชีตคือหน้ากระดาษที่อยู่ในแฟ้มนั้น

ขั้นตอนที่ 2 — วางแผนข้อมูลก่อนลงมือพิมพ์

ข้อผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของมือใหม่คือการเริ่มพิมพ์ข้อมูลลงไปทันทีโดยไม่มีการวางโครงสร้าง ลองใช้เวลาสักสองนาทีเพื่อตอบคำถามเหล่านี้:

1. สเปรดชีตนี้ใช้ติดตามเรื่องอะไร? (ค่าใช้จ่าย, รายการสิ่งที่ต้องทำ, ยอดขาย ฯลฯ)
2. ฉันต้องการหมวดหมู่ข้อมูลอะไรบ้าง? (สิ่งเหล่านี้จะกลายมาเป็นหัวคอลัมน์ของคุณ)
3. ในแต่ละแถวจะแสดงข้อมูลรายบุคคลหรือช่วงเวลา?

สำหรับบทช่วยสอนนี้ เราจะมาสร้าง ตารางติดตามค่าใช้จ่ายรายเดือน แบบง่ายๆ กัน มันใช้งานได้จริง สอนทักษะหลักครบทุกด้าน และสามารถต่อยอดไปเป็น เทมเพลตงบประมาณ Excel: ติดตามการเงินส่วนบุคคลหรือธุรกิจ ได้เมื่อคุณเริ่มคล่องแล้ว

ขั้นตอนที่ 3 — พิมพ์หัวคอลัมน์ (Column Headers)

คลิกที่เซลล์ A1 และพิมพ์คำว่า วันที่ จากนั้นกดปุ่ม Tab บนคีย์บอร์ดเพื่อเลื่อนไปยัง B1 พิมพ์ต่อไปเรื่อยๆ ในแต่ละคอลัมน์:

A1	B1	C1	D1	E1
วันที่	รายละเอียด	หมวดหมู่	จำนวนเงิน	หมายเหตุ

กด Enter หลังจากพิมพ์หัวคอลัมน์สุดท้ายเสร็จ ตอนนี้ให้เลือกแถวที่เป็นหัวคอลัมน์ทั้งหมด (คลิกที่ตัวเลขแถว 1 ทางด้านซ้ายเพื่อลากคลุมทั้งแถว) ไปที่แท็บ หน้าแรก (Home) → ฟอนต์ (Font) คลิกที่ปุ่ม ตัวหนา (Bold) และคุณอาจจะใส่สีพื้นหลังอ่อนๆ โดยใช้ไอคอนรูปถังสี สีเติม (Fill Color) การแยกความแตกต่างด้วยสายตาระหว่างหัวคอลัมน์กับข้อมูลเป็นนิสัยที่ดีที่ควรสร้างไว้ตั้งแต่วันแรก

ขั้นตอนที่ 4 — พิมพ์ข้อมูลตัวอย่าง

เริ่มที่แถวที่ 2 ลองพิมพ์ข้อมูลค่าใช้จ่ายที่ดูสมจริงลงไปสักสองสามแถว นี่คือตัวอย่าง:

วันที่	รายละเอียด	หมวดหมู่	จำนวนเงิน	หมายเหตุ
01/05/2025	ซื้อของเข้าบ้าน	อาหาร	84.50
03/05/2025	ค่าอินเทอร์เน็ตรายเดือน	สาธารณูปโภค	59.99	ตัดบัญชีอัตโนมัติ
05/05/2025	ร้านกาแฟ	อาหาร	12.40
07/05/2025	บัตรรถโดยสาร	การเดินทาง	45.00
10/05/2025	ค่าไฟ	สาธารณูปโภค	112.30

เคล็ดลับขณะป้อนข้อมูล:

• กด Tab เพื่อเลื่อนช่องไปทางขวา เมื่อคุณกด Enter ที่ตอนท้ายของแถว Excel จะกระโดดกลับมาที่คอลัมน์แรกของแถวถัดไปให้ทันที
• สำหรับวันที่ ให้พิมพ์รูปแบบเดียวกันอย่างสม่ำเสมอ (วัน/เดือน/ปี หรือ เดือน/วัน/ปี — ขึ้นอยู่กับการตั้งค่าภูมิภาคในเครื่องของคุณ) ภายในระบบของ Excel จะเก็บค่าวันที่เป็นตัวเลข ซึ่งจะช่วยให้คุณสามารถเรียงลำดับและกรองข้อมูลได้ในภายหลัง
• พิมพ์ตัวเลขในคอลัมน์ D โดยไม่ต้องใส่สัญลักษณ์สกุลเงิน เดี๋ยวเราจะมาจัดรูปแบบให้เป็นสกุลเงินกันในขั้นถัดไป

ขั้นตอนที่ 5 — จัดรูปแบบข้อมูลของคุณ

จัดรูปแบบตัวเลขให้เป็นสกุลเงิน (Currency)

เลือกเซลล์ D2:D6 (คลิก D2, กดปุ่ม Shift ค้างไว้, แล้วคลิก D6) ที่แท็บ หน้าแรก (Home) ในกลุ่ม ตัวเลข (Number) ให้คลิกที่เมนูแบบเลื่อนลงที่เขียนว่า "ทั่วไป (General)" แล้วเลือก สกุลเงิน (Currency) ตัวเลขของคุณจะแสดงผลพร้อมสัญลักษณ์สกุลเงินและทศนิยมสองตำแหน่ง

จัดรูปแบบคอลัมน์วันที่

เลือก A2:A6 คลิกขวา เลือก จัดรูปแบบเซลล์ (Format Cells) เลือก วันที่ (Date) และเลือกรูปแบบการแสดงผลที่คุณต้องการ ค่าข้อมูลที่แท้จริงเบื้องหลังจะไม่เปลี่ยน — เปลี่ยนแค่รูปลักษณ์ที่แสดงให้เห็นเท่านั้น

ปรับความกว้างของคอลัมน์

หากข้อความยาวจนถูกตัดหายไป ให้เอาเมาส์ไปชี้ที่เส้นแบ่งระหว่างตัวอักษรคอลัมน์ด้านบนจนกว่าเคอร์เซอร์จะเปลี่ยนเป็นลูกศรสองหัว จากนั้นดับเบิลคลิก Excel จะปรับความกว้างของคอลัมน์ให้พอดีกับเนื้อหาที่ยาวที่สุดโดยอัตโนมัติ คุณยังสามารถเลือกทุกคอลัมน์แล้วทำแบบนี้พร้อมกันทีเดียวได้ด้วย

ขั้นตอนที่ 6 — เขียนสูตรแรกของคุณ

นี่คือจุดที่สเปรดชีตเปลี่ยนจากตารางธรรมดาๆ ให้กลายเป็นเครื่องมือที่ทรงพลัง การเข้าใจเรื่อง การอ้างอิงเซลล์ใน Excel: สัมพัทธ์ vs สัมบูรณ์ (Relative vs Absolute) จะช่วยให้คุณเข้าใจเรื่องที่จะพูดถึงต่อไปนี้ได้ไวขึ้นมาก

SUM — หาผลรวมของค่าใช้จ่าย

คลิกที่เซลล์ D8 พิมพ์ป้ายกำกับใน C8 ว่า: รวม คราวนี้ใน D8 ให้พิมพ์:

=SUM(D2:D6)

กด Enter Excel จะทำการบวกตัวเลขทุกตัวตั้งแต่ D2 ถึง D6 แล้วแสดงผลลัพธ์ ฟังก์ชัน SUM ถือเป็นฟังก์ชันที่ถูกใช้งานบ่อยที่สุดใน Excel โครงสร้างของมันเข้าใจได้ตรงตัว:

=SUM(number1, [number2], ...)
=SUM(D2:D6)          ' adds a continuous range
=SUM(D2, D4, D6)     ' adds specific cells

AVERAGE — หาค่าเฉลี่ยของค่าใช้จ่าย

ในเซลล์ C9 พิมพ์ ค่าเฉลี่ย และในเซลล์ D9 ให้พิมพ์:

=AVERAGE(D2:D6)

สูตรนี้จะให้ค่าเฉลี่ยของจำนวนเงินที่ใช้ไปจากข้อมูลทั้งห้ารายการ สำหรับฟังก์ชันทางสถิติอื่นๆ เช่น MEDIAN และ STDEV สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่ ฟังก์ชันทางสถิติ: AVERAGE, MEDIAN, STDEV

SUMIF — หาผลรวมแยกตามหมวดหมู่

ตอนนี้เรามาตอบคำถามจริงจังกันบ้าง: คุณใช้เงินเป็นค่าอาหารไปเท่าไหร่? ในเซลล์ G1 พิมพ์ หมวดหมู่, ในเซลล์ H1 พิมพ์ ยอดรวมย่อย ในเซลล์ G2 พิมพ์ อาหาร และในเซลล์ H2 ให้พิมพ์:

=SUMIF(C2:C6, G2, D2:D6)

SUMIF จะตรวจสอบแต่ละเซลล์ใน C2:C6; เมื่อมีค่าตรงกับค่าใน G2 ("อาหาร") มันจะนำเซลล์ที่ตรงกันใน D2:D6 มาบวกเพิ่ม ผลลัพธ์ที่ได้คือ 96.90 (84.50 + 12.40) คุณสามารถเพิ่มแถวสำหรับ สาธารณูปโภค และ การเดินทาง ใน G3 และ G4 จากนั้นคัดลอกสูตรลงมาได้ หากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการหาผลรวมแบบมีเงื่อนไข คู่มือ SUMIF และ SUMIFS: การหาผลรวมแบบมีเงื่อนไขใน Excel จะครอบคลุมถึงสถานการณ์ที่มีหลายเงื่อนไข

IF — แจ้งเตือนค่าใช้จ่ายสูง

ในเซลล์ F1 พิมพ์ การแจ้งเตือน ในเซลล์ F2 ให้พิมพ์:

=IF(D2>80, "Review", "")

สูตรนี้หมายความว่า: หากจำนวนเงินใน D2 มากกว่า 80 ให้แสดงคำว่า "Review"; นอกนั้นให้เว้นว่าง (แสดงค่าว่าง) คัดลอกสูตรใน F2 ลงมาจนถึง F6 โดยการคลิกที่เซลล์ F2 แล้วลากสี่เหลี่ยมสีเขียวเล็กๆ ที่มุมขวาล่างของเซลล์ลงมาที่ F6 บทความ ฟังก์ชัน IF: การทดสอบตรรกะและการใช้ IF ซ้อนกัน จะแสดงวิธีซ้อนหลายเงื่อนไขเมื่อคุณพร้อมสำหรับการใช้งานในระดับสูงขึ้น

ขั้นตอนที่ 7 — ใช้งานการจัดรูปแบบตามเงื่อนไข (Conditional Formatting)

เลือกเซลล์ D2:D6 ไปที่ หน้าแรก (Home) → การจัดรูปแบบตามเงื่อนไข (Conditional Formatting) → กฎการไฮไลต์เซลล์ (Highlight Cell Rules) → มากกว่า (Greater Than) พิมพ์เลข 80 ลงไป และเลือกให้เติมสีแดง ตอนนี้ค่าใช้จ่ายใดๆ ที่มากกว่า $80 จะมองเห็นได้ชัดเจนทันทีโดยไม่ต้องไล่ดูทีละแถว นี่เป็นแค่น้ำจิ้มของสิ่งที่คุณทำได้ — อ่านเรื่องนี้แบบเต็มๆ ได้ที่ การจัดรูปแบบตามเงื่อนไข: เห็นภาพรวมข้อมูลด้วยสีสัน

ขั้นตอนที่ 8 — บันทึกเวิร์กบุ๊กของคุณ (Save)

อย่าให้งานหายเด็ดขาด ใช้ Ctrl + S (สำหรับ Windows) หรือ Cmd + S (สำหรับ Mac) ในการบันทึกครั้งแรก:

1. กล่องโต้ตอบ (Dialog box) จะเปิดขึ้น เลือกตำแหน่งจัดเก็บ: ในคอมพิวเตอร์ของคุณ, OneDrive หรือบริการคลาวด์อื่นๆ
2. ตั้งชื่อไฟล์ให้ชัดเจน เช่น ค่าใช้จ่าย_พฤษภาคม_2025
3. รูปแบบไฟล์เริ่มต้นคือ .xlsx (Excel Workbook) ให้คงค่านี้ไว้เว้นแต่ว่าคุณจะมีเหตุผลเฉพาะเจาะจงให้เปลี่ยน
4. คลิก บันทึก (Save)

หลังจากนี้ ให้กด Ctrl + S เป็นระยะๆ หาก Excel ค้างหรือปิดตัวกะทันหัน (ซึ่งเกิดขึ้นได้) คุณจะเสียข้อมูลเฉพาะส่วนที่ยังไม่ได้บันทึกเท่านั้น เปิดใช้งาน บันทึกอัตโนมัติ (AutoSave) ที่มุมซ้ายบน หากคุณใช้ OneDrive หรือ SharePoint — ระบบจะบันทึกให้อัตโนมัติในทุกๆ ไม่กี่วินาที

ขั้นตอนที่ 9 — ใช้คีย์ลัดเพื่อทำงานให้เร็วขึ้น

แม้จะเป็นมือใหม่ แต่คีย์ลัดไม่กี่ตัวนี้ก็จะช่วยประหยัดเวลาคุณได้อย่างมหาศาล:

• Ctrl + Z — เลิกทำคำสั่งล่าสุด (Undo)
• Ctrl + C / Ctrl + V — คัดลอก (Copy) และ วาง (Paste)
• Ctrl + ปุ่มลูกศร — กระโดดไปเซลล์ที่มีข้อมูลเซลล์สุดท้ายในทิศทางนั้น
• Ctrl + Shift + End — เลือกตั้งแต่เซลล์ปัจจุบันไปจนถึงเซลล์ที่มีการใช้งานเซลล์สุดท้ายในแผ่นงาน
• F2 — แก้ไขเซลล์ที่กำลังเลือกอยู่โดยไม่ต้องใช้เมาส์ดับเบิลคลิก
• Alt + = — ใส่สูตรผลรวม (SUM) อัตโนมัติให้กับช่วงข้อมูลด้านบน

สำหรับรายการคีย์ลัดแบบจัดเต็ม ลองบุ๊กมาร์กหน้านี้เก็บไว้: คีย์ลัด Excel: 50 คีย์ลัดที่จำเป็น

คุณควรต่อยอดสร้างอะไรต่อไป

ตารางติดตามค่าใช้จ่ายของคุณพร้อมใช้งานแล้ว จากจุดนี้ ขั้นตอนการต่อยอดที่สมเหตุสมผลคือ:

• เพิ่มแผนภูมิ (Chart): เลือก D2:D6 และแทรกแผนภูมิแท่งเพื่อให้มองเห็นภาพรวมการใช้จ่ายได้อย่างรวดเร็ว
• สร้าง Pivot Table: หากคุณมีชุดข้อมูลที่ยาวขึ้น Pivot Table จะช่วยให้คุณสรุปข้อมูลแยกตามหมวดหมู่ เดือน หรือมุมมองอื่นๆ ได้ในไม่กี่วินาที คู่มือ Pivot Tables: คู่มือฉบับสมบูรณ์สำหรับผู้เริ่มต้น จะพาคุณไปทำความรู้จักอย่างละเอียด
• ใช้การตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล (Data Validation): จำกัดให้คอลัมน์ C สามารถเลือกข้อมูลจากรายการดรอปดาวน์หมวดหมู่ได้เท่านั้น เพื่อป้องกันการพิมพ์ข้อมูลที่ผิดเพี้ยน
• ลองใช้ AI ช่วยเหลือ: เมื่อคุณต้องการสูตรแต่ไม่แน่ใจว่าจะเขียนยังไง — เช่น สูตรสำหรับหาค่าใช้จ่ายที่สูงที่สุดในแต่ละหมวดหมู่ — ลองอธิบายสิ่งที่คุณต้องการด้วยภาษาคนปกติที่ ExcelGPT และรับสูตรที่แม่นยำได้ทันที โดยไม่ต้องเสียเวลาเปิดอ่านคู่มือ

---

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

เวิร์กบุ๊ก (Workbook) แตกต่างจาก เวิร์กชีต (Worksheet) อย่างไร?

เวิร์กบุ๊ก คือไฟล์ Excel ทั้งไฟล์ (เอกสาร .xlsx ที่คุณบันทึกและส่งต่อ) ส่วน เวิร์กชีต — หรือที่เรียกสั้นๆ ว่าชีต — คือแท็บแผ่นงานหนึ่งแผ่นที่อยู่ภายในไฟล์นั้น เวิร์กบุ๊กหนึ่งไฟล์สามารถบรรจุเวิร์กชีตได้มากมาย ซึ่งมีประโยชน์สำหรับการจัดระเบียบข้อมูลที่เกี่ยวข้องกัน เช่น แบ่งเป็นหนึ่งชีตต่อหนึ่งเดือนสำหรับการทำงบประมาณรายปี

ทำอย่างไรเมื่อสูตรแสดงเป็นค่า Error (ข้อผิดพลาด) แทนที่จะเป็นผลลัพธ์?

Excel จะแสดงโค้ดข้อผิดพลาดเมื่อมีบางอย่างผิดปกติ ที่พบบ่อยที่สุดคือ: #DIV/0! (คุณกำลังหารด้วยศูนย์หรือเซลล์ว่าง), #VALUE! (สูตรต้องการให้เป็นตัวเลขแต่กลับพบข้อความ), #REF! (การอ้างอิงเซลล์ชี้ไปยังแถวหรือคอลัมน์ที่ถูกลบไปแล้ว) และ #NAME? (Excel ไม่รู้จักชื่อฟังก์ชัน — อาจเพราะพิมพ์ผิด) ให้คลิกที่เซลล์ที่มีข้อผิดพลาด ลองอ่านรายละเอียดในแถบสูตรอย่างระมัดระวัง และตรวจสอบว่าเซลล์ที่ถูกอ้างอิงทั้งหมดมีชนิดข้อมูลที่ถูกต้อง

ฉันควรเริ่มใช้ฟีเจอร์รูปแบบตาราง (Table) ของ Excel ตั้งแต่เริ่มเลยไหม?

ใช่ ควรใช้อย่างยิ่ง และมันง่ายมาก ให้เลือกช่วงข้อมูลรวมถึงหัวคอลัมน์ แล้วกด Ctrl + T ยืนยันช่วงข้อมูล แล้วคลิก ตกลง (OK) Excel จะแปลงช่วงข้อมูลของคุณให้กลายเป็นตาราง (Table) ที่มีโครงสร้างชัดเจน ตารางเหล่านี้จะขยายขนาดโดยอัตโนมัติเมื่อคุณเพิ่มแถว มีการจัดรูปแบบที่สม่ำเสมอ และทำให้สูตรอ่านง่ายขึ้น แถมมันยังทำงานร่วมกับ PivotTables และ Power Query ได้เป็นอย่างดี ดังนั้นการเริ่มต้นด้วยรูปแบบตาราง (Table) จึงเป็นทางเลือกที่ถูกต้องเสมอ

ฉันจะป้องกันไม่ให้คนอื่นเผลอแก้ไขสูตรของฉันได้อย่างไร?

ไปที่แท็บ รีวิว (Review) → ป้องกันแผ่นงาน (Protect Sheet) โดยค่าเริ่มต้น เซลล์ทั้งหมดจะถูก "ล็อก" ไว้แล้ว แต่การป้องกันจะยังไม่ทำงานจนกว่าคุณจะเปิดใช้งานที่เมนูนี้ คุณสามารถตั้งรหัสผ่านและระบุว่าผู้ใช้จะสามารถทำอะไรได้บ้าง (เช่น ให้คลิกเลือกเซลล์ได้ แต่ห้ามแก้ไข) หากต้องการอนุญาตให้มีการแก้ไขเฉพาะบางเซลล์ (เช่น พื้นที่สำหรับพิมพ์ข้อมูล) แต่ยังคงป้องกันเซลล์ที่มีสูตรไว้ ให้เลือกเซลล์สำหรับพิมพ์ข้อมูลเหล่านั้นก่อน กด Ctrl + 1 เพื่อเปิดเมนู จัดรูปแบบเซลล์ (Format Cells) ไปที่แท็บ การป้องกัน (Protection) และนำเครื่องหมายถูกที่ ล็อก (Locked) ออก จากนั้นค่อยไปเปิดการป้องกันแผ่นงาน